Rehabilitacja ruchowa
Rehabilitacja to szeroko pojęte usprawnianie. Dzieli się na rehabilitację leczniczą, społeczną i zawodową.
Ćwiczenia indywidualne prowadzone są według indywidualnych programów rehabilitacyjnych. Mają one na celu wykorzystanie maksymalnego potencjału rozwojowego osoby ćwiczonej.
W celu ich zapewnienia poza standardową kinezyterapią miejscową, wykorzystywane są następujące metody pracy:
- metoda Bobathów,
- refleksologia,
- muzykoterapia dogłębna komórkowa,
- dotyk dla zdrowia,
- terapia ręki,
- neurokinezjologiczna terapia taktylna dr S. Masgutowej,
- hydromasaż perełkowy,
- masaż wirowy stóp i rąk.
Ćwiczenia grupowe nastawione są na wzmocnienie ogólnej kondycji fizycznej ćwiczących poprzez:
- utrzymanie i wzmocnienie siły mięśniowej,
- zachowanie pełnego zakresu ruchu w stawach,
- utrzymanie właściwej sprawności układu oddechowego, krążeniowego i nerwowego,
- rozwinięcie mechanizmów kompensacyjnych (według uwarunkowań indywidualnych).
W tym celu kinezyterapia ogólna poszerzona została o następujące metody pracy:
- Kinezjologię Edukacyjną,
- Metodę Ruchu Rozwijającego W. Sherborne,
- Program Aktywności i Komunikacji Knillów,
- Metodę Stymulacji Seryjnych Powtórzeń,
- Trening Aktywności Motorycznej – MATP,
- metodę Pilatesa,
- treningi aerobowe,
- trening autogenny Schulza.
Poza gimnastyką poranną, ćwiczenia ruchowe prowadzone są w małych grupach, zgodnie z zasadami kinezyterapii ogólnej.
Ćwiczenia aerobowe
MATP
Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne.
Głównymi celami tej metody są: kształtowanie świadomości własnego ciała, budowanie poczucia bezpieczeństwa, zdobywanie umiejętności koncentrowania uwagi, poczucie zaufania do siebie i do innych, umiejętność prawidłowego wyrażania swoich emocji, rozwijanie zdolności do relaksowania się, współdziałanie w grupie, kształtowanie związku jednostki z otoczeniem, rozwijanie sprawności motorycznej, rozwój kreatywności, doznanie przyjemności, radości i zabawy.
| następna » |
|---|
